ยอนซังกุน ทรราชที่ถูกลบชื่อ
ทำไมกษัตริย์คนนี้ถึงไม่ได้รับฉายา 'จง' หรือ 'โจ' — เบื้องหลังความโหดร้าย การกวาดล้าง และรัฐประหารที่ยุติรัชกาลของเขา
ถ้าทันจงคือเหยื่อ ยอนซังกุนคือตัวร้าย — อย่างน้อยนั่นคือเรื่องที่ประวัติศาสตร์โชซอนบอกไว้ แต่ชีวิตจริงซับซ้อนกว่านั้น
กษัตริย์ที่โตมาในเงา
ยอนซังกุน (연산군) ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1494 ตอนอายุ 18 ปี ช่วงปีแรกของการครองราชย์ เขาไม่ได้แตกต่างจากกษัตริย์ทั่วไปมากนัก ว่ากันว่าเขาฉลาด อ่านหนังสือมาก และสนใจศิลปะ
แต่มีความลับที่ซ่อนอยู่ในชีวิตเขา: พระมารดาของเขาถูกประหาร
พระสนม ยุน (윤씨) มารดาของยอนซังกุน ถูกพระเจ้าซองจง (สามีของเธอ) สั่งให้ดื่มพิษตายเมื่อยอนซังกุนอายุ 6 ขวบ สาเหตุ: เธอทิ้งรอยเล็บข่วนไว้บนพระพักตร์กษัตริย์ระหว่างทะเลาะกัน ซึ่งถือเป็นการดูหมิ่นพระองค์อย่างร้ายแรง ยอนซังกุนโตมาโดยไม่รู้ความจริง — จนกระทั่งเขาขึ้นครองราชย์
เมื่อยอนซังกุนค้นพบความจริงเกี่ยวกับมารดา พร้อมกับจดหมายที่มารดาเขียนก่อนตายด้วยเลือดของตนเอง — บางอย่างในตัวเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล
สองการกวาดล้างใหญ่
ยอนซังกุนไม่ได้โหดร้ายในชั่วข้ามคืน แต่เขาค่อยๆ สะสมความเคียดแค้น ก่อนจะระเบิดออกสองครั้ง
นักวิชาการสายขงจื๊อกลุ่มหนึ่งเขียนบันทึกประวัติศาสตร์ที่วิจารณ์การรัฐประหารของพระเจ้าเซโจ (ปู่ทวดของยอนซังกุน) ยอนซังกุนใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างสังหารและเนรเทศขุนนางฝ่ายวิชาการหลายสิบคน รวมถึงขุดศพคนตายแล้วมาลงโทษด้วย
เมื่อยอนซังกุนรู้เรื่องมารดาครบถ้วน เขาประหารชีวิตขุนนางทุกคนที่เคยเห็นด้วยกับการสังหารมารดา — รวมถึงคนที่ตายไปแล้ว ขุดขึ้นมาตัดหัว นี่คือจุดที่ราชสำนักทั้งหมดสั่นสะเทือน
ชีวิตที่ฟุ่มเฟือยและการปิดโรงเรียน
นอกจากการกวาดล้าง ยอนซังกุนยังมีพฤติกรรมที่ราชสำนักมองว่า "เสื่อมทราม": เขาเปลี่ยนสถาบันการศึกษาสูงสุด (성균관) ให้เป็นสถานที่บันเทิง กวาดต้อนหญิงสาวจากทั่วอาณาจักรมาเป็น ฮุงชองงู (흥청) นักบันเทิงของราชสำนัก และใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่ายในช่วงที่ราษฎรลำบาก
รัฐประหารปี 1506
ในที่สุดขุนนางกลุ่มหนึ่งนำโดย ปักวอน จง (박원종) ก็ลงมือ ในคืนวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1506 กองกำลังบุกพระราชวัง ยอนซังกุนถูกจับโดยไม่มีการต่อต้านและถูกเนรเทศไปยังเกาะกวาง (강화도) เจ้าชายจินซองกุน พระอนุชา ถูกอัญเชิญขึ้นเป็นพระเจ้าจุงจง (중종)
ยอนซังกุนสิ้นพระชนม์ในการเนรเทศเพียงสองเดือนต่อมา อายุ 30 ปี — บางบันทึกบอกว่าเพราะโรคระบาด บางบันทึกบอกว่าเพราะความสิ้นหวัง
ประวัติศาสตร์ตัดสินอะไร?
ยอนซังกุนเป็นกษัตริย์ที่ "เลว" จริงหรือ? หรือเขาคือผลผลิตของระบบที่ล้มเหลวในการปกป้องเด็กชายคนหนึ่งจากความจริงที่โหดร้ายเกินไป?
นักประวัติศาสตร์บางคนมองว่าการกวาดล้างของเขาไม่ต่างจากกษัตริย์อื่นๆ ที่กำจัดคู่แข่งทางการเมือง สิ่งที่ทำให้เขาพิเศษคือเขาโจมตีขุนนางผู้มีอิทธิพล — และนั่นคือเหตุผลที่พวกเขาลุกขึ้น
เนื้อหาเกี่ยวข้อง
รัชกาล
