ทันจง เด็กชายผู้เสียบัลลังก์
ขึ้นครองราชย์ตอนอายุ 12 ปี ถูกลุงแย่งบัลลังก์ ถูกเนรเทศ แล้วถูกสั่งสังหาร — และขุนนาง 6 คนที่เลือกตายแทนการทรยศ
ถ้าจะบอกว่าโชซอนมีโศกนาฏกรรมที่น่าเศร้าที่สุดเรื่องหนึ่ง นั่นคือเรื่องของเด็กชายคนนี้ — ขึ้นครองราชย์ตอนอายุ 12 ปี สละบัลลังก์ตอนอายุ 15 ปี และสิ้นพระชนม์ตอนอายุ 17 ปี
โอรสที่ไม่มีพ่อค้ำบัลลังก์
พระเจ้าทันจง (단종) ทรงเป็นโอรสของพระเจ้ามุนจง (문종) ซึ่งครองราชย์เพียง 2 ปีก็สวรรคตด้วยพระโรค ก่อนสวรรคต พระเจ้ามุนจงทรงฝากโอรสวัย 11 ขวบไว้กับขุนนางผู้ซื่อสัตย์สามคน โดยมี กิม จองโซ (김종서) — แม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ — เป็นหนึ่งในนั้น
ทันจงเป็นเด็กฉลาดและมีอัธยาศัยดี แต่เขาอยู่ในสถานการณ์ที่แย่ที่สุด: ยังเด็กเกินไป ไม่มีพระมารดา (พระมารดาสิ้นพระชนม์ตั้งแต่เขายังแบเบาะ) และมีลุงที่ทะเยอทะยานอย่างยิ่ง
การรัฐประหาร เคยูจองนัน
ลุงของทันจงคือ อีโย (이유) เจ้าชายซูยางกุน — นักรบ นักปราชญ์ และผู้มีความทะเยอทะยานสูง เขาเห็นว่าขุนนางทั้งสามที่คุ้มครองทันจงคืออุปสรรค
คืนวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1453 กองกำลังของเจ้าชายซูยางกุนบุกเข้าบ้านของกิม จองโซและสังหารเขากับลูกชายสองคนในทันที ขุนนางผู้คุ้มครองอีกสองคนถูกกำจัดในคืนเดียวกัน ทันจงซึ่งมีพระชนมายุเพียง 13 ชันษาไม่มีทางเลือก
หลังรัฐประหาร เจ้าชายซูยางกุนไม่ได้ขึ้นครองราชย์ทันที เขาค่อยๆ รวบอำนาจโดยดำรงตำแหน่งสำเร็จราชการอยู่สองปี ก่อนจะบังคับให้ทันจงสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1455 แล้วขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าเซโจ (세조)
ซาอุกชิน — หกขุนนางผู้เลือกตาย
สิ่งที่ทำให้เรื่องของทันจงยิ่งทรงพลังคือคนที่เลือกยืนเคียงข้างเขา
ขุนนาง 6 คน นำโดย ซอง ซัมมุน (성삼문) วางแผนลอบสังหารพระเจ้าเซโจและฟื้นคืนบัลลังก์ให้ทันจง แผนรั่วก่อนลงมือ ทั้งหกถูกจับ ถูกทรมาน และถูกประหารพร้อมครอบครัว แต่ไม่มีใครยอมเปิดเผยชื่อผู้ร่วมขบวนการ
ซอง ซัมมุน ถูกเผาด้วยเหล็กร้อนแต่ยังคงโต้เถียงกับพระเจ้าเซโจได้จนวาระสุดท้าย บันทึกของเขาเป็นหนึ่งในข้อความที่ทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์เกาหลี: "ข้าเป็นข้ารับใช้ของทันจง ไม่ใช่ของท่าน"
ชีวิตสุดท้ายที่ยองวอล
หลังการกบฏล้มเหลว ทันจงซึ่งตอนนั้นถูกลดฐานะเป็นเจ้าชายธรรมดาแล้ว ถูกเนรเทศไปยัง ยองวอล (영월) เมืองเล็กๆ ในแถบภูเขา
พระเจ้าเซโจทรงส่งสารให้ทันจงดื่มพิษ (หรือตามบางบันทึกคือถูกรัดคอ) เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นหลายคนปฏิเสธที่จะลงมือ เพราะเห็นว่าเป็นบาป ในที่สุดมีคนรับคำสั่ง ร่างของทันจงถูกทอดทิ้งไม่มีใครกล้าฝัง จนกระทั่งชาวบ้านท้องถิ่นชื่อ อม ฮึงโด ลักลอบฝังศพไว้กลางคืน
การฟื้นฟูชื่อเสียง 240 ปีต่อมา
ในปี ค.ศ. 1698 พระเจ้าซุกจง (숙종) ทรงฟื้นฟูสถานะของทันจงอย่างเป็นทางการ คืนฉายา "พระเจ้าทันจง" และยกย่องซาอุกชินเป็นวีรบุรุษ ยองวอลกลายเป็นสถานที่แสวงบุญทางประวัติศาสตร์ที่คนไปเยี่ยมเยือนจนถึงทุกวันนี้
เรื่องของทันจงสอนว่า แม้ในระบบที่กษัตริย์คือสูงสุด — อำนาจที่แท้จริงอยู่ที่ดาบ ไม่ใช่มงกุฎ