อุนฮย็องกุง

อุนฮย็องกุง (운현궁) สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าฮอนจงเป็นที่พักของตระกูลอีที่เคยเป็นสายราชวงศ์ห่างไกล ฮึงซอนแทวอนกุน (이하응 / อี ฮาอึง ค.ศ. 1820–1898) เป็นเจ้าชายในสายเลือดที่ใช้ชีวิตอย่างเงียบๆ หลายทศวรรษก่อนขึ้นสู่อำนาจ บุตรชายคนที่สองอียองอถูกเลือกให้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าโกจงในปี ค.ศ. 1863

เมื่อโกจงขึ้นครองราชย์ขณะพระชนมพรรษาเพียง 12 พรรษา แทวอนกุนจึงทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการ ขยายอุนฮย็องกุงให้เป็นศูนย์อำนาจที่แท้จริง ออกคำสั่งจากที่นี่แทนพระราชวัง นโยบายสำคัญในยุคนั้นคือการต่อต้านชาวตะวันตกและคาทอลิก รวมถึงการบูรณะคยองบกกุงที่ใช้งบประมาณมหาศาล

พระราชินีมินทรงสามารถโน้มน้าวพระเจ้าโกจงให้ปลดแทวอนกุนออกจากอำนาจในปี ค.ศ. 1873 ทำให้อุนฮย็องกุงสูญเสียสถานะศูนย์กลางอำนาจ แต่ยังคงเป็นที่ประทับของแทวอนกุนจนกระทั่งสวรรคต