พระราชวังชางด็อก

ชางด็อกกุงสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1405 โดยพระเจ้าแทจง รัชกาลที่ 3 เป็นวังสำรองทางทิศตะวันออก แต่ด้วยทำเลที่ดีและบรรยากาศเป็นธรรมชาติ กษัตริย์โชซอนหลายพระองค์กลับนิยมประทับที่นี่มากกว่าคยองบกกุง วังแห่งนี้ถูกเผาในสงครามอิมจินเช่นกัน แต่ได้รับการบูรณะก่อนและสมบูรณ์กว่า จึงกลายเป็นวังหลักของโชซอนหลังสงครามนานถึง 258 ปี

สวนลับ 후원 (ฮุวอน) ด้านหลังวังสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าอินโจ ค.ศ. 1623 และพัฒนาต่อเนื่องมาหลายรัชกาล มีบ่อน้ำ ศาลา และต้นไม้โบราณอายุหลายร้อยปีที่ยังคงยืนตระหง่าน พื้นที่แห่งนี้เดิมสงวนไว้สำหรับกษัตริย์และราชสำนักเท่านั้น ไม่มีคนทั่วไปได้เข้าถึงเลยตลอดหลายศตวรรษ

ชางด็อกกุงได้รับการขึ้นทะเบียนมรดกโลก UNESCO ใน ค.ศ. 1997 ด้วยเหตุผลสำคัญคือการผสมผสานสถาปัตยกรรมกับภูมิทัศน์ธรรมชาติอย่างลงตัว ในขณะที่วังส่วนใหญ่ในเอเชียออกแบบให้ธรรมชาติโอบล้อมอาคาร ชางด็อกกุงกลับปล่อยให้ต้นไม้และลำธารเป็นใจกลาง อาคารเป็นเพียงองค์ประกอบประกอบในภาพรวม