บุกชอน ฮันอกมาอึล

บุกชอน (북촌 / หมู่บ้านทิศเหนือ) ตั้งชื่อเพราะอยู่ทางเหนือของลำน้ำชองกเยชอน ที่ไหลผ่านใจกลางโซลยุคโชซอน ย่านนี้พัฒนาขึ้นตั้งแต่ต้นโชซอนเพราะทำเลที่ตั้งระหว่างพระราชวังสองแห่ง ทำให้ข้าราชการเดินทางทำงานสะดวก

บ้านฮันอกแต่ละหลังออกแบบตามหลักขงจื๊อ — แบ่งพื้นที่ชาย (사랑채 / ซารังแช) และหญิง (안채 / อันแช) อย่างชัดเจน มีลาน (마당 / มาดัง) เป็นศูนย์กลาง หลังคาเส้นโค้งของกระเบื้องดินเผาเป็นเอกลักษณ์ที่แตกต่างจากสถาปัตยกรรมจีนหรือญี่ปุ่น

ในยุคอาณานิคมญี่ปุ่น บ้านฮันอกดั้งเดิมถูกแบ่งแปลงเป็นบ้านขนาดเล็กลง หลายหลังรื้อทิ้ง แต่ยังคงเหลือกว่า 900 หลังที่อนุรักษ์ไว้ รัฐบาลโซลขึ้นทะเบียนพื้นที่นี้และสนับสนุนเจ้าของบ้านให้อนุรักษ์รูปแบบดั้งเดิม