ฮึงซอนแทวองกุน

ฮึงซอนแทวองกุน (흥선대원군) มีพระนามจริงว่า อี ฮาึง (이하응) ประสูติในปี ค.ศ. 1820 เป็นพระบรมวงศานุวงศ์ชั้นรองที่ใช้ชีวิตอย่างยากจนและถูกดูถูกจากขุนนางมาหลายสิบปี ปกปิดความทะเยอทะยานไว้ใต้ภาพลักษณ์ของคนสุรุ่ยสุร่าย เมื่อพระเจ้าชอลจองสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาทในปี ค.ศ. 1863 พระราชโอรสวัย 12 พรรษาของพระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าโกจง และพระองค์ก้าวขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการในทันที

ในช่วง 10 ปีแรกของรัชกาล แทวองกุนดำเนินนโยบายปฏิรูปหลายอย่าง: ยกเลิกสิทธิพิเศษของเซวอนหลายร้อยแห่ง กวาดล้างการทุจริต บูรณะพระราชวังคยองบก และ ปิดประเทศ อย่างเด็ดขาด ในปี ค.ศ. 1866 สังหารมิชชันนารีคาทอลิกจำนวนมาก (บยองอินปากแฮ 병인박해) นำไปสู่การโจมตีของกองทัพฝรั่งเศสที่เกาะคังฮวา

อำนาจของแทวองกุนพังทลายเมื่อ พระราชินีมิน สร้างฐานอำนาจโต้กลับ พระองค์ถูกบีบออกจากอำนาจในปี ค.ศ. 1873 หลังจากนั้นพยายามกลับมาหลายครั้ง แม้กระทั่งมีส่วนในเหตุการณ์ อึลมีซาบยอน (을미사변 ค.ศ. 1895) ที่ญี่ปุ่นสังหารพระราชินีมิน แทวองกุนสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1898 เพียง 12 ปีก่อนโชซอนจะสิ้นสุด