พระเจ้าซองจง

รัชสมัยของพระเจ้าซองจง (성종 / King Seongjong)

พระเจ้าซองจง (성종) มีพระนามเดิมว่า อีฮยอล (이혈 / Yi Hyeol) ทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งโชซอน ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1469–1494 นักประวัติศาสตร์มักเรียกรัชสมัยของพระองค์ว่าเป็น ยุคทองที่สองของโชซอน ต่อเนื่องจากยุคเซจง เป็นช่วงเวลาที่วัฒนธรรม กฎหมาย และการปกครองของโชซอนสมบูรณ์แบบที่สุด

กย็องกุกแทจอน — ประมวลกฎหมายสำเร็จ

ผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรัชสมัยซองจงคือการประกาศใช้ กย็องกุกแทจอน (경국대전 / Gyeonggukdaejeon) ฉบับสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1485 ประมวลกฎหมายที่ริเริ่มตั้งแต่สมัยเซโจ ครอบคลุมทุกด้านของการบริหารรัฐ — ระบบราชการ กฎหมายอาญา ภาษีอากร พิธีการทางราชสำนัก และสิทธิ์ของประชาชน กฎหมายนี้กลายเป็น "รัฐธรรมนูญ" ของโชซอนและใช้มาตลอดกว่า 300 ปีจนสิ้นราชวงศ์

ซาริม — นักปราชญ์จากชนบท

พระเจ้าซองจงทรงเชิญนักวิชาการที่เรียกว่า ซาริม (사림 / Sarim) หรือ "ป่าแห่งนักปราชญ์" มาจากชนบทเพื่อร่วมงานราชการ กลุ่มนี้สืบทอดประเพณีปรัชญาขงจื๊อบริสุทธิ์จากรุ่น กิลแทจง (길재) และ คิมจ็องจิก (김종직) พระองค์ทรงใช้ซาริมถ่วงดุลอำนาจขุนนางตระกูลเก่าที่สนับสนุนเซโจ การตัดสินพระทัยครั้งนี้ส่งผลยาวนานต่อการเมืองโชซอน เพราะซาริมกลายเป็นกำลังหลักที่ทำให้เกิดซาฮวา (การกวาดล้างนักวิชาการ) ในรัชสมัยต่อมา

ยุคทองของวัฒนธรรม

ใน ค.ศ. 1481 มีการรวบรวม ดงกุกย็อจีซึงนัม (동국여지승람 / Compendium of Korean Geography) หนังสือภูมิศาสตร์แห่งชาติฉบับสมบูรณ์ บันทึกสถานที่ ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น และขนบธรรมเนียมทั่วทุกมณฑล นอกจากนี้ยังมีการรวบรวมตำราดนตรีหลวง อักฮัก กเวบอม (악학궤범 / Akhak Gwebeom) ค.ศ. 1493 ซึ่งยังคงเป็นแหล่งอ้างอิงดนตรีเกาหลีดั้งเดิมจนปัจจุบัน

ปมพระมเหสี — เงาที่ทิ้งไว้

รัชสมัยที่รุ่งเรืองของซองจงมีรอยด่างอยู่ที่กรณีพระมเหสียุน (폐비 윤씨 / Deposed Queen Yun) พระมเหสีองค์แรกที่ถูกปลดออกจากตำแหน่งและถูกบังคับให้ดื่มยาพิษตาย เนื่องจากประพฤติตนไม่เหมาะสมต่อพระราชสวามี พระโอรสของนางคือผู้ที่ต่อมาจะกลายเป็น ยอนซันกุน ทรราชที่โด่งดังที่สุดของโชซอน ผู้จะสังหารทุกคนที่เกี่ยวข้องกับการตายของพระมารดา ชะตากรรมนั้นยังไม่ปรากฏในรัชสมัยซองจง แต่เมล็ดพันธุ์แห่งโศกนาฏกรรมได้ถูกหว่านไว้แล้ว